Miss.lalita's profilec๐๐-เป็นแค่คนของความเหงา...PhotosBlogListsMore Tools Help

c๐๐-เป็นแค่คนของความเหงาเมื่อเขามีคัยก้อไปจากเรา-๐๐C

cc๐-ฝากตามเค้าทีคนที่ดีในวันนั้นฝากขอหั้ยเค้าคืนมาขอหั้ยคืนมาเหมือนอย่างเดิมช่วยบอกเค้าทีฉันคนนี้คิดถึงเค้าเหลือเกินเค้าหายไปอยู่ไหนฝากย้ำทีว่าฉันรักเค้าคนเดิม-๐cc

หัวใจสลายเป็นแค่คนอื่นไปแล้ว..ต้องยอมต้องรับความจิงฉันแค่คนถูกทิ้งที่เทอไม่สนใจหัวใจสลาย

เป็นแค่คนอื่นเท่านั้น....ตั้งแต่ที่เทอพูดลาจากฉันไป

ฉันจะเป็นยังไง...จะช้ำใจจนตาย

หน้าสุนัขเทอก้อไม่แคร์เศร้า

Please wait...
Sorry, the comment you entered is too long. Please shorten it.
You didn't enter anything. Please try again.
Sorry, we can't add your comment right now. Please try again later.
To add a comment, you need permission from your parent. Ask for permission
Your parent has turned off comments.
Sorry, we can't delete your comment right now. Please try again later.
You've exceeded the maximum number of comments that can be left in one day. Please try again in 24 hours.
Your account has had the ability to leave comments disabled because our systems indicate that you may be spamming other users. If you believe that your account has been disabled in error please contact Windows Live support.
Complete the security check below to finish leaving your comment.
The characters you type in the security check must match the characters in the picture or audio.

Miss.lalita chaiboonthun

Occupation
Location
Interests
-๐๐cกูจะเปนอย่างงัยมานก้อเรื่องขอกูcc๐-
มึงคิดว่ากูแคร์มึงมากใช่ไหม..ไอ้เฮี้ย๐๐๐
There are no photo albums.
February 01

MY LOVE

 
 
 
 
 
October 23

กูคิดถึงมึงง่ะ

อ่านดี ๆ นะ      
 ในขณะที่เราคิดถึงคนๆนึงตลอดเวลา
เค้าคนนั้นก็อาจคิดถึงคนอื่นอยู่ก็เป็นได้  และบางครั้งก็อาจมีคนที่คิดถึงเรา 
โดยที่เราไม่สนใจเลยเช่นกัน  บางครั้งการได้ฝันไปคนเดียวมันก็ดีกว่าการได้รู้ความจริงที่ว่า
สิ่งที่เราคิดทั้งหมดมันคือ  ความฝันของเราเองเพียงคนเดียว
      
        ฉะนั้น ไม่แปลกที่คนส่วนใหญ่เลือกที่จะจมกับความฝัน   มากกว่าการได้รับรู้ความจริง
การไม่ได้เป็นที่ 1 ในใจเค้า  ไม่ใช่เรื่องน่าเศร้า...  เราอาจ
เป็นที่ 2 ซึ่งมันก็ยังดีกว่าเป็นที่ 3 ที่ 4...
และหากเราเป็นที่ 10 ในใจเค้า   ก็ขอให้คิดไว้ว่า
ดีกว่าเราไม่มีความสำคัญอะไรในใจเค้าเลย   แต่โปรดจำไว้เถอะว่า
หากหัวใจของคุณยังไม่ร้องไห้ออกมาดังๆ พร้อมกับพูดกับตัวเองว่า...
"ฉันเหนื่อยเหลือเกินแล้ว โปรดห้ามใจเถอะ  ก่อนที่ชั้นจะอ่อนล้าไปกว่านี้"
ก็จงชอบต่อไปเถอะ การรักใครซักคนไม่ต้องการความพยายาม
"การตัดใจ"  ต่างหากที่ต้องใช้ความพยายามอย่างมากมาย
ลองชั่งน้ำหนักในใจเราดูสิว่า  ความสุขยามที่คุณได้สบตาเค้า   
กับความทุกข์ยามที่คุณต้องคอยหลบตาเค้า   อันไหนมันหนักหนากว่ากัน 
 อย่าโทษตัวเอง   ที่มาเจอเค้าสายเกินไป
อย่าโทษเค้า   ที่ไม่มีใจให้...
อย่าโทษโชคชะตา  ที่ทำให้เราพบกัน   แต่ไม่ได้ทำให้เราใจตรงกัน   แต่...จง
ยิ้มให้กับตัวเอง  ที่อย่างน้อยถึงจะพบกับเค้าคนนั้นสายเกินไป แต่ก็ยังได้พบ
ยิ้มให้เค้า   ที่ถึงจะไม่ได้ให้ใจเรามา แต่ก็ ยังได้รับหัวใจของเราไป
ยิ้มให้กับโชคชะตา   ที่ยังทำให้เรา...ได้รู้จักกัน
 คุณควรจะดีใจด้วยซ้ำที่ครั้งหนึ่ง   คุณได้เจอคนที่คุณอยากเก็บรอยยิ้มของเค้าไว้คนเดียว
คนที่คุณใส่ใจกว่าตัวคุณเอง   คนที่ทำให้คุณหัวเราะและร้องไห้ได้มากมาย  
คนที่เพียงแค่ยิ้มของเค้าก็สามารถเปลี่ยนวันที่หมองหม่น...ให้กลายเป็นวันที่สดใส
เท่านี้มันก็เพียงพอแล้วไม่ใช่หรือ   แค่การได้เห็นคนที่เรารักได้หัวเราะอยู่กับใครสักคนที่เค้ารักมากที่สุด
นั่นแหละคือความสุขของการได้รัก...อย่างจริงใจ   
 
 
  
 
มีไรจะบอก
 
คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงค ิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง.......................  มากถึงมากที่สุด ไม่มีอะไรแค่นี้แหละ  
 
 



October 22

...o เรื่องน้ำ o...

"เพื่อน" ก้อเหมือนน้ำ เฉยๆแต่ ขาดไม่ได้
"แฟน" ก้อเหมือนข้าว บางทีไม่หิว แต่ต้องกิน
"ชู้" ก้อเหมือนเหล้า รู้ว่าไม่ดี แต่ก้อชอบ
"กิ๊ก" ก้อเหมือนน้ำหวาน นานๆทีก้อโอ มากไปก้อเลี่ยน
"แฟนเพื่อน" ก้อเหมือนเหล้าเถื่อน ร้อนแรงแต่อันตราย


August 28

26 สิงหาคม 2550

เขินอายHappy   Brith  Day กูเองล่ะ ยิ้มแฉ่ง
 
 
เอาตั้งแต่เที่ยงคืนเลยดีกว่าคนแรกที่โทรมาแฮปปี้เบริดเดย์ คือ แดน เพื่อนรักเพื่อนตายกุเลยล่ะแบบโทมาตอน
00.01  อารายเงี้ยโคตรซึ่งเลยว่ะไอ้แดนมืงนิเพื่อนกุจิงๆ  กุนึกว่ามืงลืมไปแล้ว แล้วคืนนั้นก้อนอนกะพวกตั๊ก
ตื่นมาก้อไปขัดหน้า  เตรียมตัวไปงานแต่ง กว่าจะแต่งตัว ไอ้จอนด์ต้องรอไปซะ เกือบชั่วโมง วุ่นวายจังเลยล่ะ
และมานก้อบอกหั้ยเอาชุดไปเปลี่ยนด้วยชุดหนึ่งไม่กลับต่อยาว โอโฮ้สงสารพ่อกุจัง ลูกสาวออกจากบ้านตั้งแต่
10:00  แล้วจะได้กลับตอนไหนฟะเนี่ย ก้อไปรับไอ้เอ็มที่ท่าเรือ กำลังคุยสนุกกันเลย
 
 
แต่แล้วก้อมีคัยม่ะรุโทมา.
โคตรเซง..อีเฮี้ยแม่งถามกุว่ากุเปนแฟนเก่าของผัวมานหรอ กุก้อตอบว่าไม่ ทำไมล่ะก้อไม่เคยรุสึกอย่างงั้นนี้หว่า
พวกมืงจะไปเย็ดห่า กันที่ไหน เย็ดกันจนหีพังก้อเรื่องของมืงเหอะ กุต้องการาอยู่กับเพื่อน แล้วทำไมไม่โทมาวันอื่น
ทำไมต้องโทมาวันเกิดกุด้วย เสียความรู้สึกโคตร มืงจะเปนไงคบคัยไม่ต้องเอากุไปประชดคัยได้ไหม เรื่องของมืง
เหอะ     อย่าเอามันมายุ่งกับกู  ไปไหนก้อไปเหอะพวกมืงง่ะ  มีหน้ามาถามบอกกุอีกนะว่าอย่าไปยุ่งกับมัน อ่าวอีสาด  
กุถามหน่อยเหอะ  กุไม่ได้ยุ่งกับมันเลยนะมันมายุ่งกะกุก่อนนะ ถ้าโทสับกุหน้าจอไม่เสียนะกุโทไปแน่ปหละไอ้เฮี้ยเปนควยไรกัน
  โอ้ยช่างแม่งเหอะ  
 
 
ก้อไปงานแต่งพี่ของพี่ดา  ยันเย็นก้อไปส่งพี่ดาทำงาน น่าสงสารมากเลยแล้วเราก้อไปเดินตลาดแกรด์กัน 4 คนโดน 3คน
แกล้ง ฮือๆๆ กุฟ้องแม่กุแน่มืง มานใส่เสื้อสีเขียวโทนเดียวกัน  จอนด์ กะ เอ็ม มันพึ่งซื้อเลยใส่แล้วก้อบอกว่า กุปนคัยมาจากไหน
เสื้อสีขาวอ่ะ  เออจำไว้ แล้วก้อเดินหน้าพวกมันด่าซะตั้งนาน หันหลังกลับมา มันเลือกแว่นกัน เอ๋อเลยกุ ด่าซะตั้งนาน เย็อเป็ด
 
ก้อไปนั่งกินเหล้าร้านพี่เพรชแล้วโทชวนช่อ หมดไปกลมนึ่งอีกแว้ว ก้อเข้าดิส มีความสุขมากอย่างน้อยๆวันนี้ก้อได้รู้ว่าเพื่อนๆรักเรา
ช่อบอกว่าอดีตที่ไม่ดีลืมมานไปเพื่อน คนเฮี้ยๆอย่าไปจำมัน จอนด์บอกว่า วันนี้ไม่มีเค้กให้ไม่โกดนะ หาไม่ทัน จ้าเพื่อนรัก แล้วมัน
ก้อบอกว่า  แต่กุก้อรักมืงนะ ถึงมืงจะไม่มีอารายกุก้อรักมืง ซึ้งอีกแล้วอ่ะ จะร้องไห้ว่ะ ทุกคนกอดแอนหมดเลยกุอยากจะบอกพวกมืง
ว่า กุดีใจที่ได้มาเจอกับพวกมืงที่เปนเพื่อนที่ดีของกุมาตลอดกุไม่คิดจะลืมพวกมืงว และกุขออยู่กับพวกมืงอย่างนี้ตลอดไป กุรักมืง
 
เจอพวกพี่อุ ออม  เกด  ที่เคยเที่ยวด้วยกันสมัยก่อนด้วยแหละ ก้อพี่อ๊อฟแฟนพี่อุเข้ามาทักบอกว่าจำพี่ได้ไหมโฮโฮ
จำได้สิเคยผูกพันธ์กันมามากมาย กุก้อกอดพี่อ๊อฟเลยมันคิดถึงจิงๆไม่ได้เจอกันมา 2ปี และแอนก้อจำได้ด้วยว่าพี่เกตเกิดวันเดียวกับแอน
แหน๋จะถามอ่ะสิกอดพี่อ๊อฟไม่กลัวพี่อุหึง ตบ เอาหรอ ไม่หลอก  แต่ที่แอนกล้ากอดพี่อ๊อฟอ่ะเพราะพี่อุรู้ว่าเราสนิทกันรักกัน
เหมือนพี่น้องพี่อุก้อกอดแอน พี่เกดก้อเค้ามากอด แล้วก้อแฮปปี้เบริด์เดย์แอนด้วยร้องไห้เลบกุพี่ๆยังจำวันเกิดหนูได้อยากไปอยู่กับพี่ๆ
เหมือนเก่าจัง
 
แล้วตอนนี้ทุกคนก้อเมากันแล้วเปนไปได้ไงทุกคน ปกติจะต้องมีคัยสักคนที่นิ่งๆ ไอ้จอนด์เมาแล้วกุจะกลับยังงัย
แอนแอบไปอ้วกในห้องน้ำด้วยโฮ่ตั้งแต่เที่ยวกับจอนด์มาครั้งนี้เปนครั้งที่ 2 ที่กุอ้วกเลยสามารถว่ะ ทำแก้วเค้าแตกอีกนะมืง
 ผับปิดก้อกลับบ้าน ก้อ แวะตลาดแกรนด์ว่าจะกินข้าก้อส่งอีช่อคนเดียวแล้วก้อกลับ ไปได้ไม่ไกลหลอกจอดนอนข้างทาง 555+
กุเชื่อเลยะพวกมืงเลยและไม่อยากเชื่อตัวเองด้วย เหอ กลับมาถึงบ้านยังงัยกุยังม่ะรุเลยตื่นขึ้นมา กุมาถึงบ้านงัยว่ะเมาจิงๆว่ะ
สรุป       100 piper 2 กลม ไวท์ เลเบิล 1 กลม และก้อ สเปย์ 1กลม มาลากุ๋ 1 บุหรี่ 3 ซอง
                     แอน จอด์น ช่อ ปุ๋ย เอ้ม เมาหัวทิ่ม   
ความรู้สึก           สนุก  มันส์  ฮา ซึ้งกินใจ  ร้องไห้ จังไร ได้เรื่องเลยว่ะวันนี้
คนที่อวยพรวันเกิด     เแดนคนแรกเลย แม่จ๋าสุดที่รัก ตั๊ก เอ็ม พี่หม่อน พี่ดา
พี่เอิง ออย เจ้านาย   จอด์น     
พี่กิ๊กทอมแถวบ้านอิอิ
ปุ๋ย เอ็ม นุ้ย พี่ออม พี่อุ พี่อ๊อฟ พี่เกต 
โต๊ะข้างๆหลายโต๊ะเหมือนกาน 
 การ์ดทีดิส    และ ก้อดีเจสุดหล่อ
น้อยใจสุดๆ          วิน การ์ด เฟรินด์  โป้ย  ฝ้าย  แปป น้องกวาง
                     น้องชายกุเอง ปอด์นกอล์ฟสงสัยมานจะตกปลาเพลิน 
                      อาร์มน้อยใจสุดๆ  หน่อง และคนๆนี้
                    กำลังใช้ความคิดเด่นแอนหวังและหั้ยเด่นโทมาแอนอยากรู้จังยิ้มแฉ่ง
                       ว่าเด่นจะจำมันได้ไหม แต่อย่างว่า เราจะ
                          ติดต่อกันได้ยังไงเด่นเปนไงบ้าง
                           แอนยังไม่รู้เลย แต่แอนจะรอ
                          จะรอวันนั้นจนกว่าจะพบกันใหม่
 
                 โกรธ ขอหั้ยชาตินี้อย่าได้เจอะเจอกันอีก ยิงฟัน
                      ไอ้ที่ทำหั้ยกุอารมเสียเนี่ยแหละ
 
 
 
ยิ้มแฉ่งแต่ยังงัยวันนี้ก้อHappy  Happy   Happy py py py pyขยิบตา
                py py py ตลอดไป                        
      ลืมเรื่องร้ายๆ ดีกว่ามีเพื่อนอยู่แค่นี้ก้อดีใจแล้ว         
August 24

22 สค 2550

Happy   Brith   Day ไอ้เอ็ม
 
 
วันนั้นโดดเรียนตั้งแต่  4 โมงเช้าไปหาจอด์นที่ร้านพี่เพ็ญร้านข้าวหลัง รร.เพื่อที่จะไป น้ำตกที่จังหวัดนครนายกกว่ จะรวมตัวไปกันได้ก้อเอาซะนานพอใกล้ถึงน้ำตก ก้อแวะซื้อกับแกล้ม  เอ้ย  กับข้าวเผื่อหิว  แต่ว่าเกิดเรื่อง
ที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้นเมื่อแอนลงไปบิดขี้ค้าน อึ๊ย  ขี้เกรียจ ไอ้เฮี้ยจอนมานถอดกางเกงวอมกุถึงข้อเท้าเลยไอ้เฮี้ย
กุเกลียดมืงว่ะ กุทำงัยอ่ะหรอ เหอๆ ยืนงง เอ๋อแดก  หั้ยพวกมันหัวเราะกุงัย  แล้วได้สติกุก้อเอากางเกงขึ้นมา
นี่ดีนะที่วันนั้นใส่เสื้อพละตัวใหญ่ไปก้อปิดตูดเกือบถึงเข่าได้แล้วโทดเหอะ ถนนใหญ่อ่ะ  กุไม่อายพวกมืงหรอก
แต่คนที่ขับรถไปมานี่ดิ กุอาย  ก้อถึงแก่งกจาย จังหวัดนครนายกแล้ว  เย้ๆ คราวนี้จะได้กะโดดน้ำเสียที อิอิ ..
ก้อเลยไปเปลี่ยนเสื้อผ้าที่ห้องน้ำเปลี่ยนเส็ดออกมา เจอ ไอ้เชี้ยแจ็ค  แฟนนฉัน  งง อึ้ง! ไอ้นี่มาได้ไง แล้วมาเข้า
อารายห้องน้ำผู้หญิง ไอ้บ้าโรคจิต  แน๋ะยังมองกุอีก  ก้ออกมา หันหลังไปดูมันอีกรอบอ่าวไอ้เฮี้ยนี่มัน...........
ห้องน้ำผู้ชายนี่หว่า  กรรม  ก้อไปกะโดดน้ำ ตายห๊าและ นั่นมัน  พี่ซันนี่ เพื่อนสนิท กรี๊ดๆๆๆทำไมหล่ออย่างงี้..
ขาวจัง น่ารัก เรียกเพื่อนมาถ่ายรูปเลย  อิอิ  กินเหล้า  มาวววว เย็นๆก้อกลับ แหกปากร้องเพลงมาตั้งแต่น้ำตก
ยัน อยุธยา ตลอดทางร้องหลายเพลงมากสนุกมาก  แต่ร้องเพลงไหนก้อไม่ซึ้งเท่า *เราและนาย* จะร้องไห้ว่ะ
พอไปถึงก้อส่งเพื่อนเหลือ แอน  จอด์น  โอ้ว 3 คนก้อไปเดินตลาดวังน้อยไปถึงตลาดปิfเพราะฝนตกก้อเลยกลับ
บ้านมาเอาเสื้อผ้าเปลี่ยนไปเที่ยวต่อ วันนี้มี แอน ปุ๋ย จอด์น  โอ้ว  เอ็ม  ไปรับเอ็มโดนตำรวจจับก ซวยโครต ก้อเลย
หั้ยพ่อเอ็มไปเครียร์ให้กว่าจะได้ไปเที่ยว  ขอบอกว่าคืนนี้มันส์มากๆ สนุกมากอีแอนมึนโคตรเพื่อนภูมิใจเพราะไปที
ไรอีแอนไม่เคยเมาเมา ไปเจอ ฝ้าย และช่อ ในผับ แล้วก้อไปกิน  หม่ำ  หม่ำ  ต่อ ไปเต้นอีกคับซะใจไปเลยแล้วมีฉากซึ้ง กอดกะอีช่อในห้องน้ำ  มานบอกว่า อีแอนมืงรู้ไหมกุชอบมืงมากที่สุด รักที่สุดมืงเปนเพื่อนที่กุแคร์นะ น้ำตาจะร่วงเลยกุ  และมานก้อบอกว่า กุรู้นะว่ามืงเปนคนจิงใจกับเพื่อนที่จิงใจกะมืงอ่ะ กุรัมืงว่ะเพื่อน  ช่อพูดตบท้าย และก้อกอดมัน  ช่อก้อจำไวว้นะ กุก้อรักมืง คืนนั้น เอ็มบอกรักเพื่อนทุกคนรู้ไหมอีเฮี้ยกุแอบร้องไห้ พวกมืงชอบทำซึ้งง่ะ
กุผูกพันธ์กับพวกมืงนะ นอนหลับฝันดีคอยต่อวันเกิดกุเพื่อนๆ
สรุป    เหล้า  6   กลม   บุหรี่    ไม่ต้องนับ   ตังค์ไม่มีเหลือ  มึงก้อทำกันไปได้เนาะ
อีแอนเมาเต็มที่เลยมืง                 นี่ถ้ามาซัก7-8 คนจะหมดกี่กลมงว่ะ
 
 
จากวันนี้จะมีเรา เรา  และนาย จดจำไว้ตลอดไปไม่ทิ้งกัน
หากมีเราจะมีนายร่วมทางไม่มีไหวหวั่น
เพื่อนกันเพื่อนตายตลอดไป
 
 
 

MY MUSIC ๐๐๐ กู

No list items have been added yet.